|
Ode Aan De Ultraloper
Al van kleinsaf hield de 100-km loper mij in zijn macht
en ik keek op naar de helden van de Nacht
Wat is het toch dat hen drijft
zodat de afstand Torhout – Brussel hun streefdoel blijft.
Dora, wat denk je dan aan meer dan tien per uur
heb je geen pijn, word je niet moe, raak je langzaam niet overstuur.
Alleen al 100 km lopen in één keer
verdient voor mij al een betoon van eer.
O loper met je kilometerbenen
mag ik je snelheid, karakter en uithouding ook maar voor even lenen
trainen, lopen, kilometervreten
niemand kan zich met je meten.
Een ultraloper van de honderd
spreekt toch tot ons aller verbeelding
Van de kilometerbenen van Dora krijg ik het even koud
en word stil uit eerbied en bewondering
Lieselotte Denolf |
